Her alışkanlık bir işaretle başlar ve göze çarpan işaretleri fark etme olasılığımız daha yüksektir. Ne yazık ki yaşadığımız ve çalıştığımız ortamlar, davranışı tetikleyecek bariz bir işaret olmadığı için genellikle bazı eylemleri gerçekleştirmemeyi kolaylaştırır.
Kontrolün bizde olduğunu düşünmeyi severiz. Suyu meşrubata yeğliyorsak bunu istediğimiz için yaptığımızı varsayarız. Oysa gerçek şudur ki her gün yaptığımız eylemlerin çoğu, amaçlı bir güdü ve tercihle değil, o şeyin en göz önündeki seçenek olmasıyla biçimlenir.