Gıçı gırık bi örtmenim, öğretemeyen. Yaşamda yenik, yenilmiş ve becerememişliğine rağmen, umudu olan ve besleyen… estetiği kollayan, derdinde olan, adaleti isteyen peşinde olan, empatinin anlamını kovalayan, cesurluğa imrenen
Grubumun seçtiği bir kitaptı. Okumak zorunda kaldım. Düşünüş biçiminde yaşamı algılayış kavrayış biçiminde paralel evren mucize olağanüstü güçler ve buna benzer şeyler olmadığı için, bu kitap hiiiç ilgimi çekmeden okudum. Zorunluluk yani. İlk kez okuduğum bir kitaptan hiç alıntı yapmadım. Yoktu. Kurgu yanlışları vardı. 70 80 sayfa çıkarılsa da olurdu. Gereksiz çok bölüm ve anlatım vardı. John Wick izlemiş gibi oldum. Kaldı ki orada bir sürü atraksiyon vardı. Şair burada ne demek istiyor diye kafa yorduğumda, ben bir şey bulamadım. Bulduğum yeni yetmelere zaman geçirtecek boş bir şey. Ve zaten çok satanları oldum olası sevmemişimdir. Çok sade ve kolay anlatımı vardı en çok burasını beğendim. Bunun dışında önereceğin bir kitap kesinlikle değil. Benim gibi düşünüyorsanız kesin uzak durun.