Kareas: Nerden başlayacağımı bilmiyorum
Papaz’ın kızı: Nerden başlamak istersen ordan başla
Kareas: Ben şu hayatta ciddi olabileceğim en son noktadayım. Bundan sonra hiç bir konuda bu kadar ciddi olmayacam belki. Bazen bir çarpışma beklersin
Ve o çarpışma yanı başındadır sen çok sonra fark edersin. Benim yıllardır beklediğim şey oldu. Ama olacak kişiyi ben seçmedim.
Dediğimden bir şey anlıyor musun?
Papaz’ın kızı: hayır :)
Kareas: o zaman şöyle anlatayım Hiç kimsenin gitmediği bir yolda gidiyordum.
Yolun kenarlarında çığlıklar vardı benim önümde de arkamda da kimse yoktu.
Sonra bir el tutup beni zindana attı, anahtarını da sana verdi. Yolda duyduğum bütün çığlıklar şimdi benden çıkıyor sen ise gözümün önündesin beni duyup da zindan kapısını açmıyorsun.
Her gün takıldığım insanlar güldüğüm eğlendiğim hayat beni bekliyor ben ise o günlere ulaşmak için seni bekliyorum.