Hakan Yıldız
@apologia41
Epiktetos'un dediği gibi, “Bir cesedi sırtlanmış ufacık bir ruhsun sen.”
Gitme saati geldi çattı, ben ölmeye gidiyorum, sizse yaşamaya. Ancak hangisinin daha iyi olacağını kimse bilemez,tabii ki Tanrı dışında.
Sokrates'in bize nasihatini hatırlayalım: "Sorgulanmamış hayatı yaşamayınız!
Diogenes haklı olarak şöyle demiştir: “Özgür kalabilmenin tek yolu, hiç üzülmeden ölüme hazırlanmaktır.”
Sana ait olmayan şeyleri ararken bizzat sana ait olanları da kaybettiğinin farkında mısın?
İnsanları rahatsız eden şeyler değil, o şeylerle ilgili fikirleridir. Örneğin ölüm korkutucu değildir, Sokrates de böyle düşünüyordu, buna karşın ölümün korkutucu bir şey olduğu fikrinin kendisi korkutucudur. Dolayısıyla engellendiğimizde, rahatsız edildiğimizde veya kederlendiğimizde kendimiz, yani fikirlerimiz dışında kimseyi suçlamayalım. Cahil insan sorunun kaynağı kendisi olduğu hâlde başkasını suçlar; insanın eğitimi kendisini suçlamasıyla başlar, kendisini veya başkasını suçlamamaya başladığında ise eğitimi tamamlanmış olur.
