Aşkları bittiğinde, duyguları diriliğini yitirdiğinde ya da araya bir başkası girdiğinde biri ötekine açıkça söyleyecekti. Biliyorlardı, bir gün bitecekti. Hiçbir şey yüzünden değil, aşkın doğası gereği. Ama insanlar bu sözü verirken, böyle bir durumun kendi başlarına gelmeyeceğinden çok emin oluyorlardı.
Çok güzel bir kitaba benziyor başlıyor başlamaz hayran kaldımgöz ardı ettiğimiz küçük sandığımız devasa konulara çok güzel deginmis daha başlar başlamaz kendimi kitabın her satırını çizmekten zor alikoyuyorum iç açıcı farkındalık kazandiracak güzel bir kitap
Düzleştiriyorum başta iyiydi fakat hayal kırıklığına ugramam kısa sürdü polyannacilik oynanmis biraz zaman kaybı
İnsanlar isyanda, hayat çoğu için yaşarken bitmiş durumda; çünkü hep başkalarının hayatını yaşamaktalar. Bu hayat onların değil, başka bedenlerde, başka ruhlarda hayat buluyorlar ve onlar gidince hayat da anlamını yitiriyor. İnsanlığın en büyük sorunu budur. Kendi hayatını yaşamıyorsan yaşadığın hayat senin değildir. Nasıl olabilir ki? O hayat başkasına bağlı ve o gittiğinde yahut ilgisini yitirdiğinde sen de eriyor, tükeniyorsun! Olanları izlediğinde şahit olacaksın ve o zaman varlığın farkındalıkla dolacaktır."