Bir söz vardır: İnsanın ağzı torba değil ki büzesin, denir. İnsanlar ileri geri konuşur dururlar. Doğru, iyi, yerinde konuşmak, yaşamayı güzelleştirir. Ne var ki, bu herkesin harcı değildir. Bunu yapabilenler de bilge kişilerdir.
Oysa bir evde ocak varsa, ille yakılmalı. Eş dost ateşin başında oturup konuşup gülüşmedikçe, bir arada çayını kahvesini içmedikçe, ocağın ne anlamı kalır?
Bu apartmanlarda, yakılmayan, bacası çekmeyen şömineleri neden yapar mimarlar acaba?