O şarkı sözlerini söylerken gözlerimizi birbirimizden hiç ayırmıyoruz ve ben içimden cevaplıyorum.
"Bana öyle bakma, anlayacaklarİkimize karşı bu dünya, bizi anlamayacaklar... "(.....)
Mikrofonu daha sıkı kavradı, sesi biraz daha yükseldi. Gözlerini bir an bile benden ayırmadı:
"Bana öyle yaklaşma, bana öyle dokunmaİkimize karşı bu dünya, bizi anlamayacaklar..."
O gece anladım ki, insan sinirliyken içinden başka, dışından başka isyan edebiliyor.
Ama sonunda Freud'un dediği oluyor: "Sessizken ne düşünürseniz, sinirliyken ağzınızdan o çıkar."