Bir sabah, yarısı tamamlanmış büyük romanımın sayfalarını masamın üstünde bırakıp yumuşacık yatak örtümü son kez katlayarak içine temel eşyamı yerleştirdiğim keten çantamı aldım, işte olan anneme bir not bıraktım ve cebimde elli dolarla gerçek bir İsmail misali Pasifik'e doğru yola çıktım.
... ama o gece iki zırdeli gibi sokaklarda dans ede ede yürüdüler, ben de hayatım boyunca ilgimi çeken insanların peşinden gittiğim gibi ayaklarımı sürüye sürüye peşlerinden gittim, çünkü sadece çılgınlar çeker benim ilgimi, yaşamak için çıldıran, konuşmak için çıldıran, her şeyi aynı anda isteyen, asla esnemeyen ya da beylik laflar etmeyen...