Yazar:
Jack Kerouac
Çevirmen:
Avi Pardo
Tahmini Okuma Süresi:
10 sa. 12 dk.
Sayfa Sayısı:
360
Basım Tarihi:
Nisan 2016
İlk Yayın Tarihi:
1993
Yayınevi:
Siren Yayınları
Orijinal Adı:
On the Road
ISBN:
9786055903633
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Diğer Baskılar
8 diğer baskı · Tümünü Göster
Yolda
1.140 okunmaAyrıntı Yayınları · Aralık 2012 · 496 s.
Yolda
750 okunmaSiren Yayınları · Nisan 2016 · 360 s.
Yolda
31 okunmaKıyı Yayınları · 1993 · 283 s.
On The Road
12 okunmaPenguin Books · 5 Haziran 2008 · 416 s.
On The Road
36 okunmaPenguin Books · 2009 · 288 s.
On the Road
12 okunmaPenguin Classics · 5 Haziran 2008 · 416 s.
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Beat Kuşağı, İkinci Dünya Savaşı sonrası sanayileşmenin hızlandığı ve tüketim toplumuna doğru hızla yol alınan dönemde, kapitalist sisteme, muhafazakarlığa, Amerikan değer yargıları ve hayat tarzına tepki olarak bir grup üniversite öğrencisi tarafından kurulan bir akım. Beat Hareketi, sanatın birçok alanını etkilemiş olmakla beraber topluluğun edebi bir grup olmasının etkisiyle en çok edebiyatta kendini göstermiş. Kerouac da bu topluluğun kurucularından biri ve Yolda eseri akımın en önemli romanlarından sayılıyor.
Materyalizmi ve sosyal eşitsizliği insanlara vurulan bir pranga, huzur ve mutluluğa bir engel olarak gören Beat Kuşağı, zamanla dünyayı ve farklı kültürleri keşfetmeyi, her türlü tabuyu yıkmayı amaç edinen, Doğu felsefesinden de etkilenen, yaşamı bir yol olarak görüp bu yoldan zevk almayı ve her türlü otoriteye başkaldırmayı esas alan bir altkültürü doğurmuş. Yolda bu altkültürün çok güzel bir şekilde kaleme dökülmüş hâli.
Büyük ölçüde otobiyografik bir roman olan Yolda’da Kerouac, 1940’ların sonunda, bir üniversite öğrencisiyken ABD’yi baştan başa turlamak üzere çıktığı yolculuğu anlatıyor. Çoğunlukla otostop yaparak, farklı şehirlerde farklı farklı işlerde çalışıp günü kurtaracak kadar para kazandığı yolculuklar bunlar. Bu yolculuklar sırasında dostluklar ve ilişkiler kuruyor, kimisiyle yolları ayrılıyor, içiyor, eğleniyor, parasız kalıyor ama yol hep devam ediyor.
Dil ve anlatım konusunda da tabuları yıkmayı amaçlamış Beat Kuşağı. Üzerinde çalışılmış lezzetli ve edebi cümleleri kullanmıyor; doğaçlama, yaşanılanları olduğu gibi, hayatın kendisi gibi, olduğu şekilde ya da buna en yakın haliyle anlatma taraftarı. Kerouac da kendi serüvenini bu şekilde kaleme alıyor; 1951 yılında, üç hafta evden çıkmadan, daktilonun başına oturup yolculuklarını baştan sona
Yolların adamı, gezgin, beat olmasının yanı sıra değiştirme gücüne de sahip bir yazardır Kerouac... hem de çabalamadan değiştirir, sadece yaşayarak ve yazarak... Onun yaşadığını ve yazdığını okuyanlar, onun macerasını yaşamak isterler, yollarda bir beat olmak isterler... Otostopla ülkeyi baştan başa geçmek, parasız kalmak, dağlara çadır kurmak isterler... Küçük, sevimli ve rahat evlerini, güvenli yaşamlarını terk edip gitmek isterler... İşte Kerouac’ın gücü budur... Doğallığı, kendiliği, sessiz ve kırılgan ruhu... bazen o olmak, bazen onunla olmak ister insan, oturup iki çift laf etsek... İnsana uzun zamandır görmediği sevdiği bir dostu, bu süre içinde başından geçen maceraları anlatıyormuş gibi gelir bazen, özlemişsinizdir onu ve özleyeceksinizdir de yeniden, çünkü gitmektedir yine, bir yerlerde yeniden buluşacağınızı bilerek.... adını duyunca bir yerlere gidesim gelir hep, meditasyon yapasım gelir, caz dinleyesim gelir, yazı yazasım gelir, çadır kurasım gelir... Nerelerdesin be Jack diyesim gelir onu karşıdan gelirken görmeyi bekleyerek... biri ne zaman Jack Kerouac dese "hep yolda kal" diyesim gelir...
İnsan, varoluşu özünden önce gelen bir varlıktır; çeşitli koşullar içinde özgürlüğünü istemeden yaşayamayan özgür bir yaratıktır.
Yolda,
bizler aslında yolda kazandıklarımızın bir bütünü değil miyiz? Çoğu zaman yaşamdan, düşüncelerimden ve geride bıraktığım her şeyden kaçma eğiliminde oluyorum. Yaşamdan sıyrılma ve ortadan kaybolma gibi.
Ordan oraya sürüklenirsem hayatın tadına varabilirim belki de, belki benliğimden kaçarak başkalarının hayatlarına ve hikayelerine sığınırım. tren istasyonunda unutulmuş bir keş olurum, beş parasız bir şair, ekin tarlasında uzanan çiftçi.
Ama şimdi düşününce yaşamdan bu şekilde sıyrılamam, çünkü yol yaşamın ta kendisidir.
Hayatımızın her döneminde içsel olarak farklı biriyiz. Her dönemimizin kendine ait bir yol’u var. Zaten bir sürüklenmenin içinde yaşıyoruz. şu ya da bu şekilde yolda her seferinde eksik kalan şeyler oluyor
çünkü bizler aslında yolda kaybettiklerimiziz.
yolda, kendimizi kaybedelim. tamamen.
“gökyüzü bunca geniş, hayat bunca kısa, hayaller bunca sonsuzken yol özgürlüktü. yol dostluktu, maceraydı; sonsuz olasılığın toplamı, yaşamın kaynağıydı. yolun sonunda aşk vardı, söz vardı, ses vardı; başlangıçlar hep şen, hep heyecanlıydı. hızla giden bir arabanın dikiz aynasına yansıyordu hayatın anlamı, öyle bir şey varsa tabii; tan kızıllığında, gecenin bağrında, bir dostun yanı başında. hareket halinde olan için ölüm yoktu, tasa yoktu; devinim vardı sadece, dünyayı berraklaştıran, yaşamı anlamlı kılan. yıldızların altında, hızla giden arabaların arka koltuklarında, kaçak atlanan tren vagonlarında, çadırlarda, barakalarda, uzak diyarlarda kutsal yaşam vardı ve yüreklerindeki coşkuyu daracık bir dünyaya sığdıramayanlar, yollarda şahlandı. nereye olursa...”
Hep yolda olmayı sevenlerin ve yol için heyecanlananların kitabı...Hatta hiç yola çıkmadıysanız sizi yola çeken bi kitap..Beat kuşağı takipçilerinin benzersiz dediği kitap Kerouac'ın 3-4 yıllık yol seferlerini en ince ayrıntısına kadar anlatıyor.Orjinal rulo dediği de yazarın romanı 38 metrelik rulo yazmasından kaynaklanıyor.
“sizi yolculuğa çeken yolun sonu değil, yolun kendi de olabilir. belki sadece gitmeyi seviyorsunuzdur. kaçıyor da olabilirsiniz ya da böyle olduğunu sanıyorsunuzdur
."
Okuyun,yola çıkın…
Yol OlmakEdebiyat
Tek bir şehre ya da bir eve bağlı olmak bence pranganın en büyüğü. Fakat insanlar bunu umursamıyor. Belki okul, iş, evlilik, çocuk kalıbı içinde büyütüldüğümüz içindir. Ben nedense hiç böyle bir insan olamadım. Yeni insanlarla tanışmak, özellikle otostopla, tarihe dokunmak ve doğanın bir parçası haline gelmek benim için her zaman en büyük zevk olmuştur. Benim yol serüvenim başka şehirde okumakla başladı ve bulduğum her fırsatta da başka şehirler görmeye devam ettim. 
Yolda olmak yol olmak zamanla... Her zaman, " Hayat bir yoldur." derler ama bence, "Yol hayattır." Bu kitapta da "yol" felsefesi çok güzel anlatılmış.
Ben kitabı Jack Kerouac'ın otobiyografisi olduğunu bilmeden aldım, okudum. Kitap kısaca, New York'ta bir araya gelen bir grup şair ve yazarların oluşturduğu Beat kuşağını anlatıyor. Nedir bu Beat kuşağı? Beat terimi önceleri olumsuz bir manadayken- salt bitik, tükenik- Kerouac, Holmes ve Ginsberg'ün öncülüğünde İncil göndermeli gerçek mutluluk (beautitude) ile ilintili kullanılmıştır. Yani, "yaşam çoşkusuna dayalı kendine özgü bir maneviyatı benimseyip materyalizmi reddeden, dünyayı keşfetmeye ve devinimi önemser."
Kitabı okudukça bu tanımı daha iyi anlayabiliyorsunuz. Tam olarak bulundukları an'ı yaşayan bu insanlar büyük bir yaşama aşkıyla dolu. Özellikle Kerouac'ı oldukça etkileyen 
Neal Cassady Birkaç incelemede, Neal'in Kerouac'ı kötü bir şekilde etkilediğini yazanları gördüm. Ben buna pek katılmıyorum. Kerouac, bence her insanda bulunan, serüven yaşama aşkıyla dolu bir insan. Fakat diğer yandan da toplumun bize yapmamazı söylediği kurulu düzene geçme isteği var. Dönem dönem bunu gerçekleştirse de içinde o yolda olma tutkusu bir türlü dinmiyor; Neal ise sadece bunun açığa çıkmasını sağlayan bir tür tetikleyici.
Ben Kerouac'ın
Yolda olmak yol olmak zamanla... Her zaman, " Hayat bir yoldur." derler ama bence, "Yol hayattır." Bu kitapta da "yol" felsefesi çok güzel anlatılmış.
Ben kitabı Jack Kerouac'ın otobiyografisi olduğunu bilmeden aldım, okudum. Kitap kısaca, New York'ta bir araya gelen bir grup şair ve yazarların oluşturduğu Beat kuşağını anlatıyor. Nedir bu Beat kuşağı? Beat terimi önceleri olumsuz bir manadayken- salt bitik, tükenik- Kerouac, Holmes ve Ginsberg'ün öncülüğünde İncil göndermeli gerçek mutluluk (beautitude) ile ilintili kullanılmıştır. Yani, "yaşam çoşkusuna dayalı kendine özgü bir maneviyatı benimseyip materyalizmi reddeden, dünyayı keşfetmeye ve devinimi önemser."
Kitabı okudukça bu tanımı daha iyi anlayabiliyorsunuz. Tam olarak bulundukları an'ı yaşayan bu insanlar büyük bir yaşama aşkıyla dolu. Özellikle Kerouac'ı oldukça etkileyen Neal Cassady Birkaç incelemede, Neal'in Kerouac'ı kötü bir şekilde etkilediğini yazanları gördüm. Ben buna pek katılmıyorum. Kerouac, bence her insanda bulunan, serüven yaşama aşkıyla dolu bir insan. Fakat diğer yandan da toplumun bize yapmamazı söylediği kurulu düzene geçme isteği var. Dönem dönem bunu gerçekleştirse de içinde o yolda olma tutkusu bir türlü dinmiyor; Neal ise sadece bunun açığa çıkmasını sağlayan bir tür tetikleyici.
Ben Kerouac'ın
Bu kitap benim için bir din, bir kutsal kitap adeta. Defalarca okusam yine de capcanlı hissettiriyor beni. İçimde yol özlemi doğuruyor ama çağımız o kadar yozlaşmış bir çağ ki adım atmak zor geliyor artık. Bu kitabın verdiği canlılık hissiyle okuyan herkesin bir gün yollara düşmesi dileğiyle. Beat Kuşağı’na merak salmama ön ayak olan şey aynı zamanda Kerouac’ın bu romanıdır. Bu roman tek bir rulodan oluşuyor ve (internetten açıp bakarsanız ne diyeceğimi anlayacaksınızdır) bu rulo bana yolu anımsatıyor ister istemez. Planlı yapılmış bir şeyse de efsane bir şey olduğunu değiştirmiyor. Kerouac o kadar güzel ve çabasız bir hikaye anlatıcı ki okurken bende oradaydım diyebilirsiniz hatta ve hatta her sayfada durup durup duygularınıza tercüman oluyor kitap. Ne kadar büyük bilemem ama çok çok büyük bir yazar-roman olduğu kesin.
Uzun bir kamp sırasında tesadüf eseri okumayı çok istediğim o kitap sahilde başka birinin elinde okunurken gördüm ve selam verip kitabı nasıl bulduğunu sordum kısa bir sohbet ettik ve iyi günler dileyerek sahilde başka bir yerde o zaman okumakta olduğum Engin Geçtan'ın kitabı olan "İnsan Olmak"ı okuyordum yaklaşık yarım saat sonra o arkadaş elinde bu kitapla geldi ve bana uzattı dostum ben şimdi bitirdim senindir dedi ve koydu Yolda'yı önüme çok sevinmiştim biraz da mahcup olmuştum baştan kabul etmeyecek gibi oldum ama okudukça değerleneceğinin de farkındaydım ve o an sadece ve sadece o kitabı orada okumak istiyordum anlattığım olay Kabak Koyu'nda geçiyor. Ve bende küçük bir yalan atarak benim de elimdeki kitabı bitirdiğimi kitabı kabul ederse deal yapabileceğimizi söyledim kabul etti. 2 günde bitirdim ve karmaya inanan biri olarak o kitabın o gün beni bulduğuna inanıyorum şuan sol kolumda Jack Kerouac'ın imzası ve "Live, travel, adventure, bless and don't be sorry."( Yaşa, seyahat et, maceraya atıl, şükret ve asla pişman olma ) sözü yazılı bir dövmem var ve benim ilk dövmem her zaman bir hikayesi olsun iştemiştim bu da benim ilk dövmemin bence güzel bir hikayesi.
Bazı kitaplara yorum yazamıyorum, kalıyorum öylece. Bu da işte öyle bi’ kitap. 2021’de yoluma yoldaş oldu; yolu, umudu, aşkı, heyecanı gösterdi.
Teşekkür ederim Jack Kerouac bu kadar cesur olup bu anıları bizimle paylaştığın için. En kıymetlilerim arasında olacak her daim!
Yola yoldaş olanlarla. ..Edebiyat & Roman
İyi akşamlar değerli 1000 kitap dostları. İnsanın hem dünyaya hem kendine doğru yürürken duyduğu o bitmeyen arayışın bence en dürüst anlatılarından biriyle geldim karşınıza. Jack Kerouac 'ın Yolda kitabı, edebiyatın haritasında yıllara inat hala kıpır kıpır duran bir fay hattı gibi... Edebi değerinin de tartışmalı olmasının sebebi de budur belki; çünkü bazı okurlar için dağınık, savruk, derlenip toparlanmamış gibi gelmesi. Oysa, edebiyatta tam da o dağınıklık, metnin gerçeğe en çok yaklaştığı noktadır bence. Hem dağınık hem de kristal berraklığında; tam da o paradoksuyla kendine has bir iz. Kerouac bize düzenli bir roman vermiyor, bir ruh hali yaratıyor. İşte bu da bu kitabı modern edebiyatta benzersiz bir yere çıkarıyor.
Bu sebeplerdendir ki, kitap sabit bir yere oturmuyor, tam tersine, insanın iç dünyasındaki o hareket etme, kaçma, kendini yeniden icat etme dürtüsünü tetikliyor. Bu yüzden romanı yorumlamak, hızla giden bir arabanın camından dışarı bakmak gibi; manzara sürekli değiştiği için tek bir anlam yakalamak zor.
Roman hem bir özgürlük arayışı hem de özgürlüğün ne kadar zor taşındığını gösteren bir itiraf sanki... Kerouac'ın yolculukları çoşkulu görünse de aslında hep bir şeyden kaçış, bir şeyin içini doldurma çabası... tıpkı bizlerinde yaptığı gibi. Yolda olmanın sarhoşluğu ile varamamanın hüznü arasında gezinişi... Hızlı yaşanan geceler, dizginlenemeyen arkadaşlıklar, karşılaşmalar... Hepsi varoluşsal bir boşluğu kısa süreliğine doldurma çabası gibi...
Dean Moriarty figürü neredeyse bir element gibi; tutkulu, parçalı, dengesiz... İnsan ruhunun içgüdüsel tarafını temsil ederken, Sal Paradise daha temkinli ama Dean'in ateşine kapılmaktan kendini alamayan iç gözlemci. Bu ikili birlikte olduktan sonra roman , insanın kendi özgürlük tutkusuna yapışma haline
Jack Kerouac 'ın Yolda kitabı, edebiyatın haritasında yıllara inat hala kıpır kıpır duran bir fay hattı gibi... Edebi değerinin de tartışmalı olmasının sebebi de budur belki; çünkü bazı okurlar için dağınık, savruk, derlenip toparlanmamış gibi gelmesi. Oysa, edebiyatta tam da o dağınıklık, metnin gerçeğe en çok yaklaştığı noktadır bence. Hem dağınık hem de kristal berraklığında; tam da o paradoksuyla kendine has bir iz. Kerouac bize düzenli bir roman vermiyor, bir ruh hali yaratıyor. İşte bu da bu kitabı modern edebiyatta benzersiz bir yere çıkarıyor.
Bu sebeplerdendir ki, kitap sabit bir yere oturmuyor, tam tersine, insanın iç dünyasındaki o hareket etme, kaçma, kendini yeniden icat etme dürtüsünü tetikliyor. Bu yüzden romanı yorumlamak, hızla giden bir arabanın camından dışarı bakmak gibi; manzara sürekli değiştiği için tek bir anlam yakalamak zor.
Roman hem bir özgürlük arayışı hem de özgürlüğün ne kadar zor taşındığını gösteren bir itiraf sanki... Kerouac'ın yolculukları çoşkulu görünse de aslında hep bir şeyden kaçış, bir şeyin içini doldurma çabası... tıpkı bizlerinde yaptığı gibi. Yolda olmanın sarhoşluğu ile varamamanın hüznü arasında gezinişi... Hızlı yaşanan geceler, dizginlenemeyen arkadaşlıklar, karşılaşmalar... Hepsi varoluşsal bir boşluğu kısa süreliğine doldurma çabası gibi...
Dean Moriarty figürü neredeyse bir element gibi; tutkulu, parçalı, dengesiz... İnsan ruhunun içgüdüsel tarafını temsil ederken, Sal Paradise daha temkinli ama Dean'in ateşine kapılmaktan kendini alamayan iç gözlemci. Bu ikili birlikte olduktan sonra roman , insanın kendi özgürlük tutkusuna yapışma haline
İnsandaki maceracı ruh her zaman bir serüven arayışında olmuştur ve insanlık sürdükçe bu arayış içinde de olacaktır. Bu arayış insandan insana farklılık gösterebilir. Şöyle ki, her insanın hayata bakış açısı beraberinde kişiye özgü o hayatı yaşayış biçimini geliştirir. Bu yüzden bazı insanların yaşamları ilk başta bizlere garip ya da harika gelir. Kimi insan bize göre akademik manada çok daha çalışkan ve azimlidir, ona bakıp deriz ki, "bu kadar çok çalışmaktan hiç sıkılmıyor mu acaba?" hayır, o kişinin de hayatı karşılama ve yaşayış biçimi, bakış açısından dolayı o şekildedir, ve hayatı asla onun gözünden göremeyeceğimiz için bu belki de biraz önyargılı bir ifade olacaktır. Ya da başka birinin yaşadığı bir hayata bakıp,"böylesine bir sefalet içinde yaşamaktan rahatsız değil mi?" ona sorarsanız hayır; üstte yine dediğimiz gibi hayat her insana farklı perspektiflerden görünür. Bu açıdan okuma eylemi insan hayatında çok önemli bir yerde olmalı. Öyle ki, mümkün olan her vaktini okumaya ayırmalı insan. Tek perspektif ile yetinmek, okuyan bir insan için gün geçtikçe dayanılmaz bir işkence gibi gelmeye başlayacaktır. İşte bu yüzden de okuyan insan her daim daha fazlasını okumak ister. Evet, asla hayata başka birinin gözünden 'tam olarak' bakamayacağız belki de ama en azından bu farklı perspektiflere okuyarak şahit olmak bize başka gözlerden bakma konusunda ilham verir bunun için daha çok çaba sarf etmemize yol açar, fakat buna nazaran bunun tam olarak mümkün olmadığını da kanıtlar aynı zamanda bize. İşte, belki de hiç sonuçlanmayacak bu gibi bir 'çaba' içerisinde olmak insanlığın en sevdiği duygulardan biri.
Kerouac'ın yaşamı da genel hatlarıyla, üstte bahsettiğimiz gibi bir 'sürekli çaba' ilkesine dayanıyor zannımca. Ve yine bahsettiğimiz gibi hayatın ona karşılık gelen en
Yazar Hakkında
Jack KerouacYazar · 18 kitap
Jean-Louis "Jack" Kerouac (12 Mart 1922 - 21 Ekim 1969) Kanadalı-ABD'li romancı ve şairdir. Yakın arkadaşları Allen Ginsberg ve William S. Burroughs ile birlikte Beat Kuşağı akımının kurucusu ve Yolda (On The Road) adlı romanıyla bu akımın simgesi olarak kabul edilir.
Kerouac, 1922'de Lowell, Massachusetts'te dünyaya geldi. Babası Léo-Alcide Kéroack ve annesi Gabrielle-Ange Lévesque Quebec'in yerlilerinden Fransız kökenli Kanadalılardı. Aile daha sonra Lowell'a yerleşmişti. Jack Jean Louis Kirouac adıyla vaftiz edildi ve ana dili evde konuşulan Quebec Fransızcasıydı (İngilizce'yi ancak 6 yaşında okula başladıktan sonra öğrenecekti).
Dört yaşındayken abisi Gérard daha sonra Visions of Gerard romanında anlatılacak bir romatizmal hastalık sonucu dokuz yaşında öldü. Annesi dindar bir Katolik idi ve kocasının içki, tütün ve kumara düşkünlüğü arttıkça inancı derinleşti. Kerouac annesine çok bağlıydı, üzerindeki etkisi büyüktü ve ileride ondan "aşık olduğum tek kadın" olarak bahsetti.
Amerikan futbolundaki yeteneği sayesinde burs kazanarak New York'da Columbia Üniversitesi'ne girdi. Ağır bir sakatlık ve antrenörüyle sürtüşmeleri sonucu spor kariyeri sönünce bursu yenilenmedi. Bunun üzerine üniversiteden ayrılan Kerouac bir süre New York'un Upper West Side mahallesinde kız arkadaşı Edie Parker ile yaşadı. Romanlarında hep bahsedeceği Beat kuşağının çekirdeğini oluşturan insanlarla burada tanışmıştır: Allen Ginsberg, Neal Cassady ve William S. Burroughs.
1942'de deniz ticaret filosuna, 1943'te de Deniz Kuvvetleri'ne katıldı, fakat şizoid bir kişiliği olduğu gerekçesiyle ordudan uzaklaştırıldı.
1944'de arkadaşı Lucien Carr'ın işlediği bir cinayete Burroughs'la birlikte adı karışınca tutuklandılar. Edie'nin büyükbabasından kalan mirası alabilmesi için cezaevindeyken onunla evlendi ve böylelikle kefalet ücreti yatırılabildi.
Aşırı ölçüde alkol kullanan Jack Kerouac, 47 yaşında, sirozdan kaynaklanan şiddetli bir iç kanama geçirerek öldü. Öldüğü sırada üçüncü karısı Stella Sampas Kerouac ve annesi Gabrielle ile birlikte yaşamaktaydı. Mirasının büyük bir kısmı annesine kaldı. Gabrielle 1973'de ölünce, onun bıraktığı bir vasiyet gereği, eserlerinin hakları Stella'ya geçti. 2009'da diğer aile üyelerinin bir Florida mahkemesinde açtığı dava sonucunda bu vasiyetin sahte olduğu saptandı.
