Gerçi dünyadaki bütün işler değersiz.
Başkaları istiyor diye kendi tutkusunu, kendi gereksinimini dikkate almadan;
Para, onur ve başka şeyler uğruna kendini yiyip bitiren insan her zaman budalanın biridir.
Ah gelecek neyse uzak da odur!
Belirmekte olan bütünüyle önemli bir şey gözlerimizin önüne gelir ve gözlerimiz gibi duygularımız da onun içine karışmak ister ve biz, ah, tüm varlığımızla kendimizi ona vermeyi tüm hazzıyla dolmayı özleriz.
Ah, oraya vardığımızdaysa,
Orası aslında burası olmuşsa, her şey her zamanki hâline bürünür. Zavallılığımızın ve sınırlılığımızın içinde kalakalırız.
Ruhumuzsa kaçırdığımız huzura özlem duyar.