Mehmed Uzun
Bi tîrêjên zêrîn ên tavê hişyar dibim.
Şîn im, mîna asîmanê, bîhnfireh, bihîstiyar.
Kesk im, mîna biharê, evîndar, hêvîdar.
Boz im, mîna kevirê, xemgîr, stûxwar.
Sor im, mîna axê, şikestî, birîndar.
Keser im ez, mirin, li enîya însanên botî nivisî.
Bextîyarî me ez, heyat, li axa Mezopotamyayê zayî.
Xizin im ez, hesret, li pey malwêran û derketiyan hîştî.
Evîn im ez, hez, li pey salan, esran, însan û medeniyetan mayî...