"Baba!" Yıllar olmuştu Tanios ona böyle seslenmeyeli. Gerios minnetle baktı çocuğuna. Bu sözcüğü yeniden duymayı hak etmek için katile dönüşmesi gerekmişti ne yazık ki.
Tüm o yontulmuş taşlar, yazarın ya da istinsah eden zanaatkârın göz nurunun aktığı o sayfalar, boyanmış o tuvaller, o mozaikler, hepsi de insanlığın bir parçasıdır, ölümsüz olmasını umduğumuz parçasıdır, bizden bir parçadır. Hangi ressam tuvallerinden uzun yaşamak ister ki?
Dudaklarınız buluştu, sonra da ayrıldı,
Sanki hakkınız olan mutluluğu tüketmişsiniz de başkalarının hakkına el uzatacağınızdan korkuyormuşsunuz gibi,
Masum muydunuz? Neden korur ki masumluk?
Yaratıcı bile, bayramlarımız için kuzuları kesebileceğimizi söyler,
Ama kurtları asla değil...