Her eylem belli miktarda enerji gerektirir. Ne kadar enerji gerekirse eylemin
gerçekleşme ihtimali o kadar azalır. Hedefiniz günde yüz şınav çekmekse bu çok
fazla enerji demektir! Başlangıçta motive olmuş ve heyecanlıyken, başlayacak
gücü kendinizde bulabilirsiniz. Ancak birkaç günün sonunda bu kadar büyük
bir çaba insana yorucu gelmeye başlar. Öte yandan günde bir şınav çekme
alışkanlığına bağlı kalmak, başlamak için neredeyse hiç enerji gerektirmez. Ve
bir alışkanlık ne kadar az enerji gerektirirse gerçekleşme ihtimali de o kadar
artar.
Hayatınızın büyük bir kısmını kaplayan davranışlara baktığınızda onların çok
düşük motivasyon düzeyleriyle gerçekleştirilebildiklerini görürsünüz.
Telefonumuza bakmak, e-postalarımızı kontrol etmek ve televizyon seyretmek
neredeyse hiç çaba gerektirmedikleri için bu kadar çok vaktimizi alır.
Fazlasıyla kolaydırlar.
Değişim için optimal planı -kilo
vermenin en hızlı yolunu, kas yapmak için en iyi programı, bir yan uğraş için en iyi fikri-ararken batağa saplanmak kolaydır. En iyi yaklaşımı çözmeye o kadar odaklanırız ki bir türlü eyleme geçemeyiz. Voltaire’in dediği gibi, “En iyi, iyinin düşmanıdır.”