ezge
@ardel
iü edebiyat
xopa
37 okur puanı
Haziran 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
"...Küçükken herkesten önce ölüp, hiç kimsenin öldüğünü görmek istemezdim. Anamın, babamın, büyükannemin, ağabeyimin, kız kardeşimin... Bu ev ne günlere tanık oldu. Ziyaret etmeye gelirlerdi, bahçe, orman dolardı. Geceleri kalırlar, bir curcuna ki anlatamam. Bir aileydi ki... Büyükanne, büyükbaba, amca, dayı, hala, teyze...ne ararsan vardı. Çocuk yuvasına dönerdi burası. Akşamları, bir aşağı bir yukarı kovalamaca, saklambaç oynardık. Ev yerinden oynardı. O zaman elektrik yoktu. Her yer karanlıktı. Korkumuzu yenmek için öyle bağırır, öyle gülerdik ki, sonunda dayak yerdik. Haşatımız çıkar, zıbarırdık."
Gülüşü yavaş yavaş söndü, gözleri daldı, uzaklara, çok uzaklara gitti.
"Bir tek ağabeyim kaldı. O zaman böyle olacağını bilseydim... Ama artık önemi yok. Hiçbir şey hissetmiyorum. Sırasını bekleyen için, başka birinin ölümü de bir şey ifade etmiyor. Bazen düşünüyorum, eğer o zaman ölmeseydi, şimdiye kadar her halükarda ölmüş olacaktı diyorum. Bugün için ne fark edecekti?"
Yazının başına oturabilmek için, kendinizden daha güçlü olmanız gerekir, yazdığınız şeyden daha güçlü olmanız gerekir.
Eskiden bacaklarım titrese de yollarda uzun uzun yürürdüm. Evlerle sokaklar içimi ürpertmezdi. Geniş yer fobim de yoktu. Şimdi gözlerimi sürekli yummaktayım ve dünyanın kollarımla sarabileceğim kadar küçük karanlık bir boşluk olduğunu tekrarlayarak kendimi avutmaktayım. Annem soluğunu içine çekip kirpiklerime üfledi. Beyaz, ılık bir bulut parçası gibi dağılganlaştım.
Aynadaki Gibi'nin çıkış noktası, Paulus'un Korintuslulara birinci mektubunun 13. bölümünde yazılıdır. "Şimdi her şeyi aynadaki silik görüntü gibi görüyoruz, fakat o zaman yüz yüze görüşeceğiz. Şimdi bilgim sınırlı, fakat o zaman bilindiğim gibi bileceğim."
en şaştığım şey mesela fırıncının ben kapıdan bir hayalet gibi süzülürken bana gayet sıradan dönüp "evet evlat, bak bunlar, bunlar taze." demesiydi.
