Dünyada zalim diye biri yokmuş, zulüm diye bir şey varmış. Anlamışlar kargalar zulmü işleyenin zalim olduğunu. Akın bir eyleyişle bile birden karardığını. Ama şükür ki, karanın bile bir eyleyişle aka döndüğünü.
Bir varmış iki yokmuş. Sonra rab bir daha yaratınca iki olmuş. İki olunca iki biri bilmez olmuş. Bu masal odur. Otur da dinle. Masal bitince sende ne kalırsa masalın anlattığı odur.
Bilmiyordum. Bu zamanı, bu olanı, bu yaptığımı, bu yaptığımın ardından oturduğum yerde saplanıp kalışımı bundan çok uzun yaşanan kısa bir zaman sonra hatırlayıp düşünürsem, dünya başka bir şey olacaktı, hatırlamayıp düşünmezsem dünya başka bir şey olacaktı. Bilmiyordum, ne bileyim.