Merhaba arkadaşlar sizlere güzel bir kitap yorumuyla geldim.
.
.
Kadınlar hakkında bu kadar objektif yazan yazarları seviyorum.
Aslında siyasi ve kültürel toplumun harmanlanmış hali bu kitap.
Arkanya ile Paris arasında mekik dokuyan Onu Sevdiğim Zamanlar,aşka, barışa, yersiz yurtsuzluğa ve hatırlamanın acısına dokunaklı bir ağıt.Sesini sınırların olmadığı ve insanın insana merhem olduğu bir yerden yükseltiyor:Ey insan, neredesin?
Romanları pek çok dile çevrilen, sinemaya uyarlanan, ödüller alan yazarımız edebi coğrafyasını Paris-Arkanya hattına taşıdığı, iç içe geçen iki hikâyeyle ilerleyen bu romanda insanları ayıran değil, ortaklaştıran yaraları; suskunluğu sınırsızlığa dönüştüren büyülü bir aşkı olağanüstü bir dille anlatıyor.
Kısacası; sadece bir aşk romanı değil, aynı zamanda insanların ortak acılarını, geçmişle hesaplaşmasını ve umudu anlatan duygusal bir roman.
Kitabin arkasında kod var okutup kitapla ilgili şarkıları dinleyebilirsiniz bu özelliği çok sevdim.
.
.
#kitapalintıları
️Acı çektiğini göstermemek için kim bilir ne kadar acı çekiyor olmalısın.
Çocuk,çocuktur !Edebiyat
Kitabın ilk bölümünde küçük bir kız çocuğu olan Meleğin ağzından mahallesini,ailesini ve yaşadıklarını okuyoruz . Annesi tarafından istekleri karşılanmayan, yaz tatillerinde bakıcılık yapmak zorunda kalan bir kız çocuğu Melek.
Kitabın ikinci anlatıcısı ise Meleğin kızı İnci. İnci de tıpkı annesi gibi yaşadıklarını kendi üslubunca anlatıyor . Annesinden farklı olarak istekleri bir şekilde karşılanan,ailesi tarafından sevilen bir çocuk İnci. Annesi Melek kendi yaşadıklarını kızı yaşamasın diye elinden geleni yapan bir genç kadına dönüşmüş.
Kitapta çok fazla karakter olduğu için okurken bir yerlerde kafanız karışabilir ancak bu durum kitabın güzelliğinden bir şey eksiltmiyor. Yazarın yer yer argoya başvurması bir yerden sonra aşırıya kaçmış olsa da ben kitabı sevdim . Seray Şahiner sevenlerine tavsiyemdir.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Puan vermedi
#OkudumBitirdim
Onu Sevdiğim Zamanlar/Kemal Varol
Kemal Varol'un "Onu Sevdiğim Zamanlar" Romanı yazarın yazdığı son, benimse yazardan okuduğum ilk kitabı oldu.
Roman, iki farklı zaman diliminde geçiyor, anlatıcılarımız Elenore, içinde bulunduğu 2019 Paris’ini, diğer anlatıcı Kenan ise 1980 lerin Türkiyesini anlatıyor.
Bir yanda Elanore'un 2019'un Paris'inde ,deli gibi aşık oldugu Tunus asıllı Fransız Julien Samir, Arap baharının başlamasıyla içindeki milliyetçilik duyguları ağır basarak terkettiği Elenore'yi Paris'te yalnızlığa terkediyor.
Diğer yanda, Türkiye’deki 1980 darbesinin gölgesinde Diyarbakır'a bağlı Arkanya'da yaşayan Kenan'ın kasabasında yaşadığı ailesi ve toplumundaki dışlanmışlık ve yalnızlığı.Bu iki farklı hikayenin ,iki farklı şehirde iç içe geçmiş, bölümler arasındaki geçişleri muhteşem eseri okurken yüreğimi yakan ayrılıklar ve acıların nasıl aynı noktada birleştigini şaşırarak okudum.
Yazar, adeta ciğerimizdeki son nefese göz dikmiş. Kitabı bitirdiğimde içimde birbirinden bağımsız ama derin izler bırakan acı, tatlı hisler buldum.
Bir acıya mı, acılara mı; bir aşka mı, aşklara mı dair yazılmış? Yoksa kavuşmaya ya da kavuşamamaya mı? Adını koyamadım.
Sürprizler hep beklenene değil, hiç beklenmeyene dairse; bırakın, hayat böyle de güzel dedirtti kitap bana.
Kalemine sağlık Kemal Varol. Yolu farklı, konusu alışılmadık olsa da bu kitap muhteşem bir edebiyat ürünü. Son sayfasına kadar heyecanla merakla okuduğum, ters köşeyle karşılaştığım şaşırtıcı bir Roman olsa da, sonu daha iyi olabilirdi diyorum.
Gerçekten "Sahiden Hikâye"...
Sahiden Hikaye yazarın Onu Sevdiğim Zamanlar'dan sonra okuduğum ikinci kitabı. Bu kitabı Onu Sevdiğim Zamanlar'ı okuduktan sonra okumaya karar vermiştim. Doğru bir karar verdiğimi kitaba başlar başlamaz anladın. Kitabı bitirdiğimde ise, yazarın kaleminin gerçekten çok kuvvetli olduğunu bir kez daha gördüm. Yazar bu kitapta, kendi hayal dünyasında yarattığı (?) Arkanya isimli şehirde yaşananları bize olduğu gibi anlatıyor. Kitapta geçen hikayelerin her birindeki anlatım, olay örgüsü, kullanılan ifadeler insanı kendine çekip alıyor. Hikayeden ziyade roman okumaya meraklı ve roman okumayı seven birisi olarak Şermin Yaşar'ın kitapları ile birlikte Kemal Varol'un hikayelerini de çok beğendiğimi söylemek isterim. Hayali bir şehir (?) üzerinden o döneme ve o topluma dair samimi bir anlatım okumak isteyenlere kitabı okumalarını ısrarla tavsiye ederim.
Hiç kimse olmak
Onu Sevdiğim Zamanlar 
Kemal Varol
Kitap iki faklı ama ikiz karakterin Arkanya’da ve Paris’te yaşayan ve Paris’te bir kaçak geri gönderim merkezinde buluşan ve aslında dünyanın iki farklı yerinde yaşayıpta kendini bir yere ait hissedemeyen karakterlerin kendi dilinden geçmiş ve bugünlerinin sonra da ortaklaşa geleceklerinin anlatımıyla devam eden ve son ana dek Arkanya dan gelen ve konuşmadığı kim olduğu tespit edile ediği için Suskun-84 adı verilen göğe sol eliyle yazı yazarken merkezin müdürü Eleonore’nin dikkatini çekmesi ve onun geçmişi travmaları ve ortak kültürlerin bir araya gelmesi gibi bir çok yönden bağdaşan ve Eleonere’nin hayatını alt üst edip karakterlerin çözümlemelerini tarihsel hafızayla birleştirip son ana kadar merak ve ilgiyi üzerinde tutmayı ve gizemini korumayı başarıyor. Kitabın sonunda aradığını bulan Eleonore’nin o sözleri hafızama kazındı. Yazar kitabında kronolojik olarak ülkeler arasındaki farkları karakterlerin doğu ve batıdaki farklı kültür ve hayat tarzlarını çok iyi anlatıyor. Özet olarak kitap hiç kimse olanları ve hiç kimse olarak hatırlanacak kimseleri anlatan güzel ve okunası bir kitap. İncelememi okuyanlara teşekkürlerimle.
Onu Sevdiğim Zamanlar Kemal Varol
Kitap iki faklı ama ikiz karakterin Arkanya’da ve Paris’te yaşayan ve Paris’te bir kaçak geri gönderim merkezinde buluşan ve aslında dünyanın iki farklı yerinde yaşayıpta kendini bir yere ait hissedemeyen karakterlerin kendi dilinden geçmiş ve bugünlerinin sonra da ortaklaşa geleceklerinin anlatımıyla devam eden ve son ana dek Arkanya dan gelen ve konuşmadığı kim olduğu tespit edile ediği için Suskun-84 adı verilen göğe sol eliyle yazı yazarken merkezin müdürü Eleonore’nin dikkatini çekmesi ve onun geçmişi travmaları ve ortak kültürlerin bir araya gelmesi gibi bir çok yönden bağdaşan ve Eleonere’nin hayatını alt üst edip karakterlerin çözümlemelerini tarihsel hafızayla birleştirip son ana kadar merak ve ilgiyi üzerinde tutmayı ve gizemini korumayı başarıyor. Kitabın sonunda aradığını bulan Eleonore’nin o sözleri hafızama kazındı. Yazar kitabında kronolojik olarak ülkeler arasındaki farkları karakterlerin doğu ve batıdaki farklı kültür ve hayat tarzlarını çok iyi anlatıyor. Özet olarak kitap hiç kimse olanları ve hiç kimse olarak hatırlanacak kimseleri anlatan güzel ve okunası bir kitap. İncelememi okuyanlara teşekkürlerimle.
1990'ların baskıcı ve gergin ortamında geçen, eski bir aşkın peşinden giden bir adamın hüzünlü hikayesidir. Roman, Arkanya adlı hayali bir taşra kasabasında, arka planda polisten kaçan gizemli bir "kaçağın" yarattığı tekinsiz atmosferle başlar. Anlatıcı, hem geçmişte kalan ve unutamadığı büyük aşkının izlerini sürer hem de kasabanın, dönemin siyasi baskılarının ve kayıpların getirdiği o ağır toplumsal havasını solur. Net bir sonla bitmek yerine, okurda dönemin ruhunu, saklanan sırları ve yarım kalmışlık hissini bıraken, aşk ile toplumsal hafızayı iç içe geçiren bir romandır.