Aslında Daisy'yle eğlendiği günleri hatırladıkça, Roderick'le geçirdiği bir günün sonunda yalancıktan gülmekten yüzünün nasıl ağrıdığını düşünüyor ve Daisy'yle arasını düzeltmek için hiç uğraşmadığına pişman oluyordu. Ama artık çok geç kalmıştı. Daisy sonsuza kadar gitmişti işte…
Yalanlar üstüne yalanlar. Bir kere yalan söylemeye başladınız mı devam etmek zorunda kalıyordunuz ve bu da aynı su alan bir geminin kaptanı olmaya benziyordu, kendinizi batmaktan kurtarmak için gemideki delikleri sürekli tıkamanız gerekiyordu.