... bu dünyaya uyku sırasında en küçük bir durum değişikliğiyle kopabilecek incecik bağlarla bağlı olduğunun bilincine varacak denli aklı başındaydı; bu bağları koparmamak için elinden geleni yapıyorsa, ölümün karanlığında Tanrı'yla karşılaşmamak korkusundandı.
Korku yıllardır içindeydi, onunla birlikte yaşıyordu; bir gece kötü bir düşün ardından uyanıp ölümün, her zaman duyumsadığı gibi yalnızca sürekli bir olasılık değil, anlık bir gerçek olduğunun bilincine vardığından beri.
Kırgınlıklar başka kırgınlıklar doğurdu, eski yaraları deşti, yeni yaralara dönüştürdü onları; ikisi de acıyla, bunca yıllık evlilik savaşımında kin büyütmekten başka bir şey yapmadıklarının farkına varıp korkuya kapıldılar.