İki insan arasında böyle felsefi bir derinlik hiç yaşanmış mıdır acaba bilmiyorum. İyilik ve kötülüğün göreceli olduğundan, ahlaklı bir yaşam sürdürebilmek için toplumun ahlak anlayışından kurtulmak gerektiğini, özgür düşünceye sahip birinin dininin ne olduğunu konuşurduk. Nietzsche'nin sözleri bana gerçek gelirdi: ikiz beyinlerimiz vardı gerçekten; yarım sözler yarım cümlelerle ve sadece mimiklerle birbirimize çok şey anlatırdık.
Evet biliyorum ki dünya iki erkek ve bir kadının iffetli bir şekilde birlikte yaşamasını hoş karşılamaz.İffetli sözcüğünü öyle güzel oturtmuştu ki hem konuyu dengeye kavuşturuyor hem de itirazların önüne geçmiş oluyordu."Ama biz toplumsal dayatmaları reddeden özgür düşünceli insanlarız. Kendi ahlaki düzenimizi oluşturabileceğimize inanıyoruz."
İnsanların tek istediği hükmetmek ve kendi güçlerini artırmaktır. İradesini bir başkasına teslim ettiği nadir zamanlarda kendisini yenilmiş hissederek öfkeye kapılmıştır hep.