Bazen çok dikkat etmeden ağzımızdan çıkan bir söz, karşımızdakinin felaketi olabilir. Maalesef, çoğu zaman farkında olmadan ufacık bir lafımızla, etrafımızdakilerin hayatlarında kalıcı ve olumsuz izler bırakabiliyoruz.
Geleceğe dair planlar yapmak iyi hoş ama çoğu zaman insanı yaşadığı zamana yabancılaştırıyor. Zıttı olarak anda kalmayı hep önemli bulmuşumdur. Çok fazla hayal kurmazsan, yaşadığın hayal kırıklığı da az oluyor.
Mesela depresyondasın ve yataktan çıkmak bile sana zor geliyor. Çaresi yok: O olumsuz duyguların üzerine gideceksin. Ne olursa olsun durmayacak, kendini zorlayıp dışarı çıkacaksın, hayatın içine karışacaksın. Biliyorum, kolay değil ama o ilk adımı ne olursa olsun atacaksın. O adımdan sonra gerisi kendiliğinden geliyor zaten.
Öte yandan tek hedefimiz mutluluk olursa bunun mutsuzluk getireceğini düşünenlerdenim, çünkü sürekli bir mutluluk hali yaşama aykırı. Rahmetli annem Hamide İtil "Kızım, hayat acısıyla, ekşisiyle, tuzlusuyla, tatlısıyla bir bütündür" derdi.