fatma elif
@arlene
Son
Gidiyorum, içimde bir belirsizlik duyuyorum. Çok kararsızım. Bir karar almaya cesaret edemiyorum. Değerli, yetenekli olduğuma inanabilseydim...
Sayfa 204 - Sentez Dünya Klasikleri
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
"Ben" deyince içimde bir boşluk duygusuna kapılıyorum. Öyle unutulmuşum ki, kendimi iyice hissetmek elimden gelmiyor. Benden kalan bütün gerçeklik, varolduğunu hisseden varoluş sadece. Yavaş yavaş, uzun uzun esniyorum. Kimse hiç kimse için! Antoine Roquentin ne ki? Soyut bir şey o.
Sayfa 193 - Sentez Dünya Klasikleri
İki kent arasındayım, biri bilmiyor beni, öteki artık tanımıyor. Beni kim hatırlar?
Sayfa 193 - Sentez Dünya Klasikleri
Yemek, uyumak; uyumak, yemek. Ağır ağır, yavaş yavaş varolup gitmek.
Sayfa 175 - Sentez Dünya Klasikleri
Hiçliği tasarlamak için önceden burada, dünyanın ortasında, gözler faltaşı gibi açılmış, canlı olarak bulunmak gerekiyordu; hiçlik benim kafamdaki bir düşünceydi sadece, bu sınırsızlık içinde salınıp duran bir düşünce. Bu hiçlik varoluştan önce gelmemişti, o da ötekiler gibi bir varoluştu ve birçoğundan sonra ortaya çıkmıştı."Ne pislik ne iğrenç şey." diye bağırdım.
Sayfa 142 - Sentez Dünya Klasikleri