m
@arrbrenu
you will pierce your own heart
soluğum kesiliyor, gözlerimden yaş akıyor, ağzım acı mı acı, başım dönüyor, yüreğim sıkışık, bedenim yorgun, ezik e gevşek. bilinçsizce yatağa düşmüşüm... bilmiyorum nedense, hangi yöne dönecek olsam, gözümün önünde odadaki masanın üzeri şişe, fitil ve ilaç kutusuyla dolu. yanık alkol kokusu, sevimsiz odanın kokusu, havaya dağılmış. kalkıp pencereyi açmak istiyorum. fakat aşırı tembellik beni yatağa çivilemiş. kalkıp sigara içmek istiyorum; canım çekmiyor. on dakika geçmedi, uzayan sakalımı tıraş ettim. gelip yatağa düştüm. baktığım aynada hayli süzülüp zayıfladığım gördüm. güçbela yürüyordum. odam karmakarışık, bense yalnızdım.
"Kendini aşağılayan tara
fım çok daha güçlüdür, ama hep kaybeder."
Nasıl bir bahane, hem her fikrini apaçık yansım ve
hem de tüm kusurlarıyla gurur duymasını sağlar. Nasıl
bir korku, hem saldırganlığını sevdirir ve hem de sev
gisizliğinden korkutur. Güzel bir insanı büyük bir rendeden geçirmek istiyor, yorgunluktan bilekleri derisini
parçalayarak fışkırsa bile. Ne şiddette tiksinmeli ki bu
yüzden ailesininşanına yakışır bir sevgi filizlensin içinde. Bütün hepsi bekliyorlar hala. Köşeleri onarılmış eski
bir bina duvarı gibi, sanki ona hep yeni görünmek ister
gibi. Bitmeyen bir tadilat var yüzlerinde. İstedi ki biraz,azıcık anlasın. Bu yüzden yaşlanmayı bekledi. İçinde sıcak tutan kıyafetler, dışında güzel gösterenler.
dalgalarda boğulmak eski ürkütücülüğünü kaybetti.
her şahane hissiyahn lanet bir dublajıyla sağır oluyorum. Kendi feryadımı işitemeden, ağlayamadanyurn.u-
yorum gözlerimi. Her cesedin sahibi çıkıp, her yaşayanı
sahipsiz bırakıyorum. Her akla yatanın üzerini örtüp,
milim kıpırdatmadan gömüyorum. Ancak fark ediyo
rum, ölmemişin bana hayrı yok.