Rabia
@arsiarma
memento mori
Mutluluğun esrarlı bir yanı yoktur. Mutsuz insanlar birbirlerine benzer. Uzun zaman
önce açılmış bazı yaralar, gerçekleşmemiş bazı dilekler, ayaklar altına alınmış gururlar, retle - daha da kötüsü ilgisizlikle - karşılanan aşk kıvılcımlan, onlara yapışıp kalır; ya da kendileri onlara yapışır. Dolayısıyla her gün-
lerini dünün bulutlan altında yaşarlar. Mutlu insan ise arkasına dönüp bakmaz. İleriye de bakmaz. Böyle bir kişi anda yaşar.
Reklam
Biraz genel kültür..
Resimde, otoriteler Giotto'nun üç boyutlu figürasyonu modem dünyaya yeniden tanıttığı Scovegni Şapeli'ni gösteriyordu. O freskoları 1303-1305 yılları arasında boya- mıştı. Söz sanatı alanında hiç şüphesiz taht Dante'nin Cehennem 'ine aitti; bu, 1 302 yı-
lında Floransa' da şiirin yasaklanmasından kısa süre sonra başlayan yaşayan dil tarzının ilk büyük çalışmasıydı. Heykelde, sadece tek bir olasılık vardı; 1501 yılında Michelangelo'nun tek bir mermer kütlesinden oyarak yaptığı Davut. Aynı yıl, modem bilimde temel bir devrim gerçekleşmiş, Torún 'dan Nicolaus adında bir adam Padua'ya gitmiş, sözde tıp çalışmaları yaparken, gizlice astro- nomi gözlemlerine devam etmişti; bu adamı bugün Kopemik olarak tanıyorduk. Edebiyatta, tek seçenek 1604 yılında ilk kez yel değirmenlerine saldıran Don Kişot olabilirdi; bütün romanların büyük büyük babası. Müzik alanında, kimse Beethoven'ın nefes kesici senfonik dehasıyla tartışamazdı; 1800' de Birinci Senfoni'yi, 1803 'de isyankar Eroica'yı ve 1 807'de Beşinci Senfoni 'yi bestelemişti.