“hakkı vardı. beni hayatımda hiç, hiç kimse sevmemişti.”
yıllarca instagram postlarında bir fincan kahvenin yanında oraya hiç ait gibi durmayan, tamamen gösteriş için konulduğu bariz olan bu kitapa inanılmaz bir önyargım vardı. çok fazla kitaplarla alakası olmayıp sırf biliniyor ve biliyor olayım diye okuyan okuyucuya sahip olması daha konusunu bile bilmeden beni kendinden soğutmuştu; aptalca, gereksiz bir önyargıyı işte.
sonrasında aynı yazarın İçimizdeki Şeytan’ adlı eserini okuyup beğenmemle bir şans vermeye karar verdim bu kitaba. iyi ki de başlamışım!
ilk otuz sayfa boğsa da devam edildiğinde ilginç ve sürükleyici bir hikayeye başlıyor. Almanya’ya iş öğrenmeye giden bir gencin, sergide gördüğü tablodaki kadına aşık olmasıyla başlıyor her şey. sonrasında tablodaki kadınla karşılaşması, aralarında geçen diyaloglar, tek taraflı bir aşk, hüzün ve acı.
gerçekten denildiği gibi herkesin okuması gereken bir esermiş, daha önce okumadığıma pişman olduğum kitaplar arasına giriş yaptı.
Reklam
intihar düşüncesi bir kereliğine dahi olsa kafanıza girdi mi, ne yaparsanız yapın ölene dek oradan çıkmayacaktır. ve eğer bir kez dahi düşündüyseniz bitirmeyi; her sabah yataktan kalkıp sızlana sızlana sürdürdüğün düzenini, her gün dudaklarının arasından çıkan ezberlenmiş iyiyimleri, zihnini enkaz altında bırakan depremleri, her şeyi bitirmeye en az bir kere yaklaştıysanız ve tıpkı benim gibi aşktan nefret edip yine de kollarınızı aşkın alevlerine açıyorsanız: bu kitabı okuyun. 
Veronika Ölmek İstiyor 
Paulo Coelho
Veronika Ölmek İstiyor Paulo Coelho