Başladım da, bitiremedim de. Niye bitireyim ki, başladığım bitireceğim değildi ki, başlamak ölmemek için yaşamak ve öyle kalmak için değildi ki. Başlamak her zaman bir feveran değil midir, başka türlü olamayacağından dolayı atılan adımdır yürümek değil, tutunmaktır, kola girmek değil. Ama bitiş yol ister, hep gitmek ve gide gide bitmek ister. Halbuki insan zaten bittiği için başlar, çaresizlikten ve başka yol bulamadığından başlar.
Başladım. Bittiğim için başladım; başlar başlamaz enikonu bittim.
İnsan işte, ağacın altında dünya gölgeliktir diyerek zamanda uyuyor. Deniyor ki boruyla uyanacak, uyansa peki sana anca rüyasını anlatacak ve kısa, kısacık bir rüya anlatacak. Onlar bak neler diyorlar, neler bekliyorlar sen hiçbirini görmedin, bilmedin. Onlar başka arayacak sen ayrı söyleyeceksin. İşte öbür dünyaya uyandın, hayırdır inşallah.
İnsan kitaplı insan ise her kitaplı peygamberin yakınıdır da. Çepçevre dolaş İsa ile yan yana yürüyecek nerde? Ne çok Ömer var adı olan yani ve de Ali. Bir Yahuda yok ismen yani, bir de Muaviye. Oysa etraf adını anmadığı ama bu el ele verdikleri ile gani.