kim bilir ?
gönülde ne şiirler,
ne şarkı sözleri dökülürdü.
Ah insanoğlu ah
bu ne iki yüzlülük?
bu ne kendini beğenmişlik?
sükun et aklına da
gönülden gönüle konuşalım.
"SORARSA
Bir gün sorarsa beni mutluluk
Hep seni aradı yılmadı deyin
Ruhuna nakşolmuş içten yalnızlık
Çareler, çaresi olmadı deyin
Biçare yangınına hep su aradı
Akışan seller vermedi deyin
Bir saf tebessüme ömür adadı
Dostları yüreĝini görmedi deyin
Kapanırdı kapılar onun yüzüne
Hırçındı, aksiydi, beterdi deyin
Dolması için yaş gözlerine
Bir çocuksu gülüş yeterdi deyin
Dipsiz bir kuyudan çıkmak isterdi
Bir adım kala geri düşerdi
Dost bir yüz görse bakar titrerdi
Konuşur, anlatmaz susardı deyin
Ne bir gün gördü nede gösterdi
Sevgiye doymazdı susuzdu deyin
Bir kez mutlu etse, o bin beklerdi
Nankörün biriydi, huysuzdu deyin
Kendini sorardı yine kendine
Kendi içinde kayıptı deyin
Yabancı dururdu ruhu bedende
Onun yaşaması garipti deyin
yük olurmuyum diye düşündüğün yere ait değilsin.
kendini kısıtlamak zorunda olduğun yere ait değilsin.
anlatamadığın yere ait değilsin.
anlaşilmadığın yere ait değilsin.
kendini kendin gibi hissetmediğin hıç bir yere ait değilsin.
gurbetin ve esaretin bu yüzden.