Arzu Ortaören
@arzu0635
Affedilecek bir şeyi sırf affetmiş olmak için affetmenin gerçek af olmadığını düşünüyordu. Gerçek af, affedilmez bir şeyi affetmekti.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
O da bir şeylerle cebelleşiyordu, bir kayıp ya da özlem, büyük ihtimalle bir kederle.
Kayıp birileri varsa onları özleyen birileri de olmalıydı.
Öfkesini içine atıp büyütmek daha iyiydi. Bir gün baraj kapaklarını açacak ve içindeki ateşin dünyayı yakmasına izin verecek ve işte o gün acımasız olacak ve kimseyi affetmeyecekti.
Hayat ihanetlerle doluydu ve onlarla yaşamayı öğrenmezsen hayatına devam edemezdin.