arzuzu
@arzu_zu
35 okur puanı
Eylül 2020 tarihinde katıldı
Aynaya bakıp kendini tanıyamamak, insanın kendi anılarını bir başkası yaşamış gibi anlatması, dünyanın kendisi dahil üzerndeki hiçbir şeye kayda değer bir varoluş nedeni bulamamak ve zihnin bedenden binlerce kilometre uzakta olması o kadar korkunç ki!
Sayfa 27
Reklam
İnsanlardan istediğim ölçülerde, ilgilendiğim alanlarda yararlanıyordum.İlişkilerim komtrolüm altındaydı. Kimseyi kendime fazla yaklaştırmıyordum. Dünyayı, hayatı olduğu gibi kabul ediyor ancak bütün bunların dışında da bir gerçeğin olması gerektiğinin üzerine yoğunlaşıyordum.
İntihar nefsi müdafaaydı. Ama bunu başka birinin yapması çok daha asildi.
Ancak onda da benim sahip olmadığım bir rahatlık vardı. Yaşamaktan, hayatta olmaktan utanmıyordu. Kıskandığım bir doğallık, hareketlerinden ve sözlerinden akıp, çevresine yayılıyordu.
Düşüncelerime ve beynimden geçenlere en yakın - en yakın diyorum çünkü hiöbir zaman tam anlamıyla düşüncelerimizi söylememize yetecek kelimelerin yeryüzündeki lisanlarda bulunmadığını uzun zaman önce anladım-cümlelerin ağzımdan çıktığı gün öldürülmüş olacağımı ya da yavaş yavaş yok olamamı sağlayacak şartların sözleşmiş gibi çevremde buluşucaklarını düşünüyordum.
Reklam