Ayrılık, zorunlu ya da gönüllü, bir kopuşu, bir acıyı, kimi durumlarda bir vefasızlığı ve ihaneti imlese de, içinde daha geniş bir yaşama potansiyeli taşıyan bir insanlık halidir.
İnsanın kendisini özel bir kimlik, bu dünya için bir değer haline getirebilmesinin tek yolu, doğanın ve toplumun ondan esirgediği ne varsa, onları büyük bir akıl ve ruh olgunluğu ile tersyüz ederek, varlığını yeniden oluşturma, kendi gerçeğini kendi kalbiyle yaratma ve dünyaya bu değerlerle katılabilmesindedir.