Bu kadar da değil, zaman bir hırsızdır da,
Zaman, gece gündüz gizlice sizden çalar derler, duymadınız mı ?
Zaman borçluysa, bir de hırsıza, karşısına çavuş çıkarsa, n’olur ? Geri kaçmaz mı ?
George bir an sessiz kaldı. “Amma biz farklıyız,” dedi.
“Çünkü…”
“Çünkü sen bana, ben de…”
“Sen de bana bakarsın. Can yoldaşı oluruz birbirimizin. Bizi umursayan bir can var, işte ondan,” diye bağırdı Lennie zafer kazanmış gibi.
George konuştu. “Bizim gibi insanların ailesi yoktur. Az buçuk para kazanır, sonra da onu çarçur ederler. Ne yaptıkları, ne yaşadıkları kimsenin umurunda…”
“Amma biz öyle değiliz!” diye bağırdı Lennie sevinçle. “Bizi anlat şimdi.”