kübi
@ashlayyo
Cümle alemlere rahmet, saçar şu yoksul elimiz.
Eyvallah.
Türkolog adayı
Anadolu Üniversitesi
37 okur puanı
Ağustos 2021 tarihinde katıldı
Puan vermedi·84 syf.·
2 saatte okudu
·Okunma: 03 Şubat 2026 19:07
·2026 4. kitabı
Reklam
Tuhaf bir adam oldum
Kendimle konuşuyorum evin içinde
Biraz da şu koltuğa oturayım, diyorum
Perdeleri ne kadar zamanda yıkardın, diyorum
Bir gün olsun açık bırakmıyorum yatağımızı
El ayak değmeyen yerler nasıl tozlanıyor böyle
Merak etme, mutfağı tertemiz ettim
Terlikler senin istediğin gibi duruyor
Çamaşır ipini silmeden asmıyorum çamaşırı
Bir kahve yapayım diyorum
İki fincan koyuyorum, süt hazırlıyorum sana
Sessizlikten midir nedir
Bütün bunları yüksek sesle söylüyorum.
İnsan başka nasıl katlanır ölüme, bilmiyorum.
''Evden uzaklaş biraz
Antalya'dan çık
Mezarlığa gitme her gün
Fotoğraflar dünyayı örter
Acı soğusun
Sen Tanrı değilsin
Ölülerden değil
Dirilerden geçer zaman
Git, bir başka insana dokun.''
Ben de öyle yapıyorum
Harflerden binlerce Hatice yaratıp
Tek tek dokunuyorum hepsine
Büyüyorum, büyüyorum
Nasılsa ölüm var değil mi
Binlerce hayatla gülüyorum zamana
Gülüyor benimle birlikte Hatayi de:
Bir derdim var bin dermana değişmem.
Ve çocuklar Hatice, yaşama nişanımız çocuklar
Ağızları donmuş korku, ayva sarı tüyleri kan, rüyaları
Hepimizin suskunluğundan bir mezar taşı
Hangi evde doğarlarsa doğsunlar
Bizim evimizde ölüyorlar.
İşten geliyorsun, kış, soluğun saçaksız kuşlar
İki omuzunda bitmiş gün
Ellerinden tutuyorum
Birden ölüyorsun.
''Bugün çok güzelsin'' diyor Ayşegül Hemşire
İçinde bir nazlı göl usulca yapraklanıyor
Tam kendini seveceksin
Ölüyorsun.
Reklam