asiva
@asivaa
My home in my head...!!!
Bob Marley
LİSANS
Dünyada bir yer
216 okur puanı
Ocak 2018 tarihinde katıldı
Bizi çocuk olarak hatırlayan son kişi de gittiğinde hala var olduğumuz söylenebilir mi?
Reklam
Bahçe onun öteki muhtemel yaşamıydı, onun sesiydi, susup içine attığı her şeydi. Onun aracılığıyla konuşuyordu ve kelimeleri elmalar, kirazlar, iri kırmızı domateslerdi.
Zamanın ya da kaderin (ya da gelecekte gizlenen o şeye ne dersek diyelim), kulaklarına buyur ettiği kelimeler tuhaftır.
Gaustin'in dediği gibi, geçmişte zaman tek yönlü akmaz.
Babam bahçıvandı. Şimdi bir bahçe.
Reklam