Sorma, içinde yer aldığımdan beri,
Kıyamaz gönlümün efendisi keyfimi.
Kapıma düşen ışık bile lakırtı çıkarır,
Duvarım yıkılmaz — ta ki üşüyene dek.
Dertli bu âdet, bilir misin Fadik,
Yalnız ateş çakar sert kayalara.
Gene de dökülmez o taş yürek,
Yarınlar bizim — hem de perdemiz.
Usulca bekleyelim, sessiz sessiz,
Zamana karşı rüzgâr açalım.
Titrek ışığın altında buluşalım,
Üşüyen yüreğe dokunalım.
Uykusuzluğun gözleriyle bekleyelim,
Sonsuzluğu, Fadimem — sonsuzluğu.