"Seni, benim dolu gözüm değil de çatık kaşım mı mahvetti?
Oturup senin derdine dua etmişliğim var;
Dünya yalansa sende hainsin!"
Reklam
“Bu dünyanın konforu evlenmemektir. Emekleyen bir ruha, evliliğin laf sokan yük eşiğini bırakmak ya da ateşkes anlaşmasını bir bıkkınlıkla silahsızlaştırmak… Bunlar hep ayrıksama ve problem. Kimseyle aşk edemeyeceğimi soludum.
Senin psikolojik düsturunun hegemonyasına gireceğim ve bunun adı aşk olacak, öyle mi?
Ben bağımsız bir özgürüm; beni taşımak zorunluluğunda değilsin, benim de böyle bir duruma ihtiyacım yok. Antipati ve fobi duymaya başladım yapışma psikolojinizdeki parazitliğe, şekerim.
Modern mistik bir marjinalim ya.”
-Rosa elves
Ey dil sen o dildâre lâyık mı değilsin ya
Da'vâ-yı muhabbetde sâdık mı değilsin ya...
Şeyh Galip
Şeyh Galip
Öğle güneşi her şeyi olduğu gibi gösteriyordu.
Ne saklanacak bir gölge vardı ne de güzelliği örtecek bir karanlık.
Bir çöp konteynerinin üstüne bırakılmış kırmızı güller gördüm.
İlk bakışta sıradan bir görüntü gibi duruyordu.
Ama nedense gözümü alamadım.
Çünkü onlar hâlâ güzeldi.
Yaprakları yemyeşildi.
Tomurcukları açmaya devam ediyordu.
Rüzgâr estikçe sanki hâlâ bir bahçedeymiş gibi sallanıyorlardı.
Tek farkları şuydu:
Birileri artık onları istemiyordu.
İnsan bazen buna üzülüyor.
Bir çiçeğin bile çöpe atılmasına.
Çünkü çiçekler kendilerini savunamaz.
“Ben hâlâ güzelim” diyemezler.
“Biraz daha yaşamak istiyorum” diyemezler.
Sessizce bırakılırlar bir kenara.
Uzun süre o güllere baktım.
Ve aklıma şu geldi:
Reklam
Reklam