"Evlerin içini bilirim" demişti birisi,
Evlerin içini nasıl bilebilirdi birisi?
Yalan! Çünkü
Evlerin içi devrimlerin, aşkların ve kusursuz cinayetlerin sığınağı değil miydi?
Mayıs 2026, Buhara
Aşk, emniyet subapı görevi yapan bir heyecandır, dengeyi ve yapıcı çabayı garanti eder.
Sayfa 165 - Altın kitaplar
İnsan ruhunun karanlık labirentlerini ve psikolojik derinliklerini en iyi analiz eden Avusturyalı deha Stefan Zweig’ın, Fransız Devrimi’nin o kanlı ve acımasız gölgesinde kaleme aldığı "Lyon’da Düğün", az sayfa sayısına devasa bir insanlık trajedisi, inanç ve aşk sığdıran sarsıcı bir başyapıttır. Kitap, 1793 yılında Jakobenlerin aristokratları ve devrim karşıtlarını acımasızca katlettiği Lyon şehrindeki dumanı tüten bir hapishane mahzeninde geçer. Ölüme mahkum edilmiş onlarca insanın korku, çaresizlik ve inançsızlık içinde son saatlerini beklediği bu loş zindana, birbirini delice seven ama savaşın savurduğu iki genç aristokratın yolu düşer. Zweig; dışarıda giyotinler çalışırken, bu karanlık dehlizde mahkumların birleşerek o iki genç için düzenledikleri o trajik, gizemli ve kutsal "düğün" anını dâhice işler. Eser; sadece bir aşk hikayesi değil, fanatizmin, ideolojik körlüğün ve gücü eline geçirenin nasıl zalimleşebileceğinin muazzam bir eleştirisidir. Ölümün mutlaklığı karşısında sevginin, dayanışmanın ve insan onurunun nasıl birer direniş kalesine dönüştüğünü gösteren lirik ve sarsıcı bir klasiğe dönüşür.
Tanrı’nın yargı kürsüsünde duruyorum ve vicdan azabından eser yok. İnsan aşk ve devrim için doğmuştur .
Basite indirgersek, yasanın alanına ait olan her şeyin bundan böyle devlet üzerinden, arzu alanına ait olan her şeyin de kâr arayışı üzerinden şekillenme eğiliminde olduğunu öne sürebiliriz; kişinin gelişimi ve hatta aşk bile serbest girişimin en yeni alanlarının bir parçası haline gelmiştir!
