Kaç dostum. Yalnızlığına kaç; görüyorum ki her yerini zehirli sinekler sokmuş. Sert ve sağlam bir havanın estiği yere kaç! Yalnızlığına kaç! Sen küçük ve acınacak kişiler pek yakın yaşadın. Onların göze görünmez güçlerinden kaç! Onlar sana karşı öçten başka hiçbir şey değildirler. Artık el kaldırma onlara! Saygısızdır onlar, hem senin yazgın sinek kovmak değildir ki.
Böyle buyurdu Zerdüşt
Nietzsche şu şiiri yazmış:
Oysa günün birinde yalnızlık yoracak seni,
Günün birinde gururun iki büklüm olacak
Ve cesaretin kırılacak.
"Yalnızım ben" diye haykıracaksın günün birinde.
Kendi ululuğun bile bir hayalet gibi korkutacak seni.
"Her şey sahte!!" diye bağıracaksın günün birinde.
Yalnız kişiyi öldürmeye çalışan duygular vardır,
Öldürmeyi başaramazlarsa eğer,
Onların ölmesi gerekir.
Peki gücün yetiyor mu buna
Katil olmaya