aleyna gülşah akpınar
@askokusko
i like stories where women save themselves
14 okur puanı
Nisan 2020 tarihinde katıldı
Çoğu okurda olduğu gibi bende de popüler kitaplara başlamadan önce büyük bir önyargı oluyor ve genelde bu hissi gözardı ederek ve kendimi nerdeyse kitabı sevmeye zorlamış halde bularak okuyorum. Sarı Yüz için ise normalden fazla irdeleyerek ve göze sokularak işlenen çok değerli intihal ve ırkçılık konuları gayet basit şekilde ve tekrara düşülerek anlatıldığı için yavan bir yemek yiyormuşum gibi hissettim. Kitap böyle başladığı için anlatabilirim sanırım; kalemi çok güçlü ve başarılı yakın arkadaş talihsiz şekilde ölüyor, başkarakterimiz rahmetlinin henüz tamamlanmış eserine konuyor... Bunun ortaya çıkış şekli ise kitabın sonlarına yakın yerlerde çok klişe şekilde karşımıza çıkıyor... Bu bana sanki IMDB'de 5 puanlı bir gerilim filmi izliyormuşum ya da çok satılsın diye yazılan Hizmetçinin Sırrı tarzında bir kitap okuyormuşum gibi hissettirdi.
Yazarın bana yine heyecan dolu ve yüksek beklentiyle bir şeyler okutacağı hissine kapılmamın sebebi takdir edersiniz ki Babil kitabıydı. Babil'i okurken kullanılan dilin/çevirinin mükemmelliği, konunun işlenişi ve bitişi kitap çok uzun olmasına rağmen çok etkileyiciydi. Ama Sarı Yüz sanki editörlerin genç yazarımızı "Babil çok sattı, şimdi yıldızın parlarken ve ünün akmaya devam ederken ne kadar doldursak kârdır." diye ikna edilmesi sonucu kaleme alınmış gibiydi. İnanın ilk bitirdiğimde "Bu neydi şimdi?" tarzında çok daha gergin yorumlar yapmıştım ve bu incelemeyi yazarken de biraz beklemek istedim. Ama fikrim değişmedi ve pek okumaya değer bulmadım, vaktiniz varsa değerlendirebilirsiniz ve belki benim aksime siz seversiniz. Keyifli okumalar.
