Natacha’yı saatler boyu teselli ederken insanları hala hayattalarken sevmeye ve yanımda oldukları sürece ne düşündüğümü söylemeye karar vermiştim. O zamandan beri içimde bir aciliyet duygusu, boğuk bir korku, her “görüşürüz”ün bir “elveda” olabileceği kaygısı taşıyorum.