"Ben uzman değilim," diyecekti. "Olmayada çalışmıyorum. Bir insanın ömrünün uzmanlaşmaya yetmeyeceği kadar çok konu var. Benim genel bilgi edinmem lazım. Uzmanların görüşüne ihtiyaç duyduğum zaman onların kitaplarına bakarım."
"Çok mükemmel bir hikaye," dedi, ama üzdü beni. İçimden ağlamak geliyor. Dünyada hep üzücü şeyler var. Halbuki mutlu şeyler hakkında düşünmek beni mutlu ediyor.
İnsan denilen yaratığın zihninde yer etmiş olan; kendi renginin, inancının ve siyasetinin en doğrusu en iyisi olduğuna ve dünyanın dört bir yanına dağılmış diğer tüm insanların kendisinden daha talihsiz konumlara sahip olduğuna inandırmasını sağlayan o yaygın dar görüşlülük...