Ne okusam dediğim bir gün başladığım ve 4 günde bitirdiğim, sinema tadında bir roman, okuması kolay, hikaye merak uyandırıyor, sonunda ise sıcacık bir yaşama hissi sarmalıyor ve adeta ısıtıyor...
Her seçim bir vazgeçme barındırır...
Bilgi ağacının meyvesini yedikten sonra cennetten kovulan Adem ve Havva misali, Charlie nin de bu akıllı olma deneyimini seçmesi ile ameliyattan önceki o ilk haline, o mutlu olma haline, sosyal ilişkilerinde, arkadaşlarında sevildiğini hissetme haline veda ettiğini anlıyoruz...
Yıllar önce bir hekim demişti ki: farkında olduğun bir şey hakkında artık farkında olmadan önceki hale asla geçemezsin, o eşiği geçtikten sonra geri dönüş olmaz..
Tam da bu... Charlie unutulmaz bi roman karakteri oldu artık benim için.. bildiği her şeyi unutsa da, farkındalık olarak yaşadığı deneyimlerini unutmadı ve o deneyimlerinden bir sonuç çıkararak yalnız bir yaşamı tercih etti.. yolun açık olsun, Charlie ve Algernon tüm çiçeklerim size
Algernon'a Çiçekler
gerçekten unutulmaz bi kurgu olmuş..