Meghan lise aşkı olan Ben’den boşanmış ve kızı Sienna ile birlikte hayatını sürdürmektedir. Meghan, hem anneliği hem de tam zamanlı olarak hemşireliği sürdürmeye çalışmaktadır. Ancak birgün görevli olduğu yoğun bakım birimine bir intihar vakası gelmiştir. Bunun hemşireliğe aykırı olduğunu bilmesine rağmen hasta yakınlarıyla bir yakınlık kurmuştur. Caitlin Becket adında hasta söylentilere göre intihar etmiştir. Peki gerçekten intihar mı etti?
Meghan, liseden bu yana görüşmediği arkadaşı Nat ile görüşmeye başlar. Nat eşi tarafından şiddete maruz kalan ve bunu saklayan bir kadındır. Meghan arkadaşının bu durumuna çok üzülür ve ona kendi evinde kalmasını teklif eder. Peki Meghan bunu yapmakla doğru mu yapmıştır? Aslında Meghan’ın hayatına Nat girdikten sonra herşey çok başka olur. Geçmişten gelen bir arkadaşına yardım etmesi Meghan’ın hayatında neleri değiştirecek? Nelere yol açacak? Okumalısınız.
Artık çok geç, bir psikoloji ve gerilimin harmanlanmasıyla ortaya çıkan çok güzel bir roman. Benim açımdan çok güzel bir okuma oldu. Oldukça akıcı, gizem ve sırlarla dolu sayfaların nasıl geçtiğini anlamadım diyebilirim. Kitabın içeriğine dair çok yorum yapmak istemiyorum bazı detaylar gizli kalsın okurken o tadı alın istiyorum. O yüzden spoiler vermemek adına çoğu bilgiyi vermedim. Okumanızı tavsiye ederim.
Reklam
Kısacaktı ama çok etkiliydi diye bir söz var nerden aklımda kaldı hatırlamıyorum ancak o sözü bu eser bana tekrar hatırlattı. Kısacık öykülerde nokta atışı detaylar ile çok anlamlı şeyler anlatılmış. Yazarımız Özay Erdem’in ilk eseri, oldukça canlı birbirinden etkili öyküler. Kitabımızda 19 farklı öykü bulunuyor. Her biri insana bir başka duyguyu değeri hissettiriyor.
Öykülerin içerisinden en beğendiklerim, “Tek kişilik balayı”, “Mum kutusu” ve “ses” öyküleri oldu. Her bir öykü kendi içerisinde insanı oldukça güzel yolculuklara çıkıyor. Kimi zaman aslında bizlerinde yaşantısından kesitleri bizlere hatırlatıyor.
Ben öykü okumayı çok seviyorum. Öykü geçişlerinde hiç zorlanmıyorum ancak sizler öykü kitaplarını okurken zorlanıyorsanız eğer zamana yayarak okuyabilirsiniz. Ama bu eseri mutlaka okumanızı öneririm. Yazarımızın kalemi oldukça akıcı ve güçlü, önerimdir.
“Aşık aldanır. Menekşe gözlere pasaportsuz ve vizesiz bakınca içinde çiviler çakılır. Sonra kavuşma ümidi kalmadığında bir keser ortaya çıkar ve başlarından tutup o sevda çivilerini kanırtarak teker teker söker. Aşk acısı budur işte. Ama samimi bir sabır her şeyi iyileştirir Rahmi. Sen bakma 'çivi çıkar ama yeri kalır' diyenlere. Fâni olan her şey silinip gitmeye mahkûmdur." #alıntı
Kitabı elime aldığımda kapak tasarımı ve ismi itibari ile çok farklı bir içerik bekliyordum. Ancak beni ters köşe yaptı diyebilirim. Yazarımızı daha önce çok kez duydum ancak hiçbir şekilde bir programını izleme şansım olmamıştı. Kitabımızın içerisinde oldukça cinselliğe yer verilmiş ve bu konu bazı okuyucuları rahatsız edebilir bunu bilerek kitaba başlamak gerektiğini düşünüyorum. Benim bazı noktalar midemi bulandırmadı desem yalan olur. Ancak birçok şey de kitabın başında söz verdiği gibi dürüst bir şekilde bizlere aktarılmış. Dürüstlükle erkek zihniyetini okuyacaksınız.
Mert Atalay, doyumsuz bir kadın bağımlısı. Bence tam olarak karakterin tek tanımı bu olabilir. Mert, yakın arkadaşı olan Selim ile okul yıllarından itibaren arkadaştırlar. Mert, Selim’in eşi Pelin ile uzunca bir süredir bir birliktelik içerisindedir. Fakat bunu birgün Selim öğrenir. Ve işte o zaman yıllardır süre gelen bu dostluk bozulur. (Ki gerçekten bir dostluk var mıydı? Orası tartışılması gereken bir konu.)
Sizce dostuna bunu yapan birisi bir dönem bile olsa gerçekten dost olabilmiş midir? Sanmıyorum!
Mert de birgün evlenir ve eşi Gül, kocasının bütün çapkınlıklarının farkındadır. Ancak bir gün onu gerçekten sadece Gül’ün sevdiğini anlayacağını inanmıştır. Bütün evlilikleri boyunca çoğu şeyi görmezden gelmiştir. Devamı kitapta..
Bu kitabı okurken özellikle kadın okuyucuların çoğunun yazılanları kaldırabileceğini düşünmüyorum ancak erkek okuyucular bu konuda çoğu şeye hak vereceğini düşünüyorum nedense.. Ama bir kadın olarak çoğu şey tabii ki de insanın kendi ahlak ve değerleri ile alakalı bir şey ancak kabul edilebilir bir şey olduğunu düşünmüyorum.
Kitabımızda şöyle bir cümle var “ne de olsa intikam, biz erkeklerden çok kadınlara yakışıyordu.” Kitabın sonu bu cümlenin hakkını veriyor. Sonunu
