”Kadınlar değişmezse, eğitilmezse, cesaretlenmezse bir ülkede değişim de, devrimde olmaz. Unutmayalım ki, bir öğretmen çok şeydir. Bir ailenin, psikiyatrin, psikoloğun yapamadığını yapabilir.”
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Okurken doyduğunuzu derinlemesine hissedeceğiniz bir eser KEŞKE! Derinlemesine araştırılmış üzerine oldukça emek verilmiş. Araştırılmaların kaynakları kitabımızın sonuna eklenmiş. Sema Soykan, bizleri dramatik bir kurguyla harmanlanan yakın Türkiye tarihini okumaya davet ediyor.
Kitabımız Türkiye’nin 1940-1980 yılları arasındaki tarihi süreçleri ele alırken bunun yanı sıra Sabia ve Fikret isimli iki öğretmenin hikayesi de bizlerle buluşuyor. Özellikle Fikret’in yaşadıkları beni oldukça etkiledi. Fikret, acı ve yokluk içinde dayak yiyerek büyüyen bir çocukluk geçirmiştir. Babasının ona yaşattığı şeylerden sonra Fikret evden kaçmıştır. Fakat kaçtığında bulduğu işte ona baba olucak bir ustasının olduğundan habersizdir. Fikret, okuyup kocaman adam olur ve hayatı çok farklı yerlere verilmeye başlamıştır.
Köy enstitüleri, baskıcı yönetime karşı dimdik duran öğretmenler, cehaletle ve zalimle savaşan bir toplum. Köy Enstitülerinin kuruluş aşamasında yaşanılan zorluklar, herkesin canla başla çalışması, yaşanan siyasi olaylar, bazı aydınlanmalar yaşanması gibi süreçlerden geçmiştir. Ancak bunların sonrasında ise enstitünün kapanmasında yaşanan olaylara kadar bütün süreci bir roman üslubu ile okuyucuya aktarılmış. Bunların yanı sıra aile bağları, arkadaşlık, dostluk, sırlar, vefa ve aşk gibi birçok konuya da vurgu yapılmıştır.
Keşke, okuyucuyu alıp adeta o yıllara götüren, o anları derinden hissettiren bir kitap. Dolu dolu bir okuma vaad ediyorum sizlere ve aşırı akıcı bir üslup sanıyorum ki bir okuyucu başka ne ister ki! Kitabımızı okurken altını çizebileceğimiz o kadar çok alıntı var ki her biri birbirinden güzel ve adeta insanın yüreğine dokunuyor diyebilirim. Sizler de ülkemizin yakın tarihi ile ilgileniyorsanız keşke kitabını sindirerek okumanızı tavsiye ederim.
Sesimi yükseltiyorum bağırmak için değil, sesi olmayanlar duysun diye. Yaramız geri çekildiğinde hepimiz başarılı olamayız.
Funda Ergenekon 2021 yılından bu yana kadınlara dair beş kitabı bizlerle buluşturmuştur, umarım uzun yıllardır bu proje devam eder. Bu yıl beşinci kitap ile beraber 25 yazarımızla kadınlarımıza ses olmaya devam ediyor. Her sayfanın başında katledilmiş kadınların ölüm haberleri yer alıyor. Söylemek ne kadar basit değil mi ancak hala annelerin, babaların, çocukların bir yerlerde canları yanıyor. Hiçbir zaman unutmadılar unutmayacaklar! Bizde unutmayalım!
Her kadının içinde anlatılmayı bekleyen hikâyeler vardır. Bazen fısıltılarla dile gelirler. Bazen de gür bir sesle dünyaya meydan okurlar. Kimisi bir umut içinde filizlenir kimisi de koca bir direnişini kalbinde yankılanır.
Oysa insan önce içeride olanı fark etmeli kendini sevmeliydi öyle değil miydi? Kendimizi fark etmeden kendimizi sevmeden başkasının bizi sevmesini beklememeliyiz. Bu bize büyük haksızlık değil miydi?
Kadın en çok da kendine zarar vermiyor muydu? Bekleyerek. Neden başkalarından birşeyler bekliyoruz ki. Neden her zaman kendimizden ödün veriyoruz.
Bir kadın bunu hak ediyor muydu?
Suçsuz olduğu halde suçlu gibi düşündürülmeyi, darp edilmeyi, psikolojik baskıya maruz kalmak neden neden? Kadınlarımızın, güçlü olması kendilerini bu baskılardan kurtarmasını diliyorum. Umarım kadınların kıymetlerinden bilindiği bir dünya inşa edebiliriz. Bunun yolu da yetiştirdiğimiz erkek çocuklarından geçmiyor mu? Güzel erkek evlatlar yetiştirdiğimizde kadınlar daha kıymetli, daha değerli olmasında bizlerinde bir payı olsun.
Kadın, her zaman düzeltmek, kaybetmemek için çabalar. Yaradılışımız da var sanırım yıkıcı değil, hep yapıcı olmaya çalışırız. Kadın olmak hep toparlamaktır. Ama bazen bakarsın ki birşeyleri düzeltirken kendini kaybetmişsin, toparlarken kendin darmadağın olmuşsun. Bu hayatta en çok kendimizin
