Stoacıların ilgilendiği neşe, daha çok nesnesi olmayan bir saadet gibi düşünülebilir. Özellikle bir şeyden değil de her şeyden mutluluk duymak. Hayata dahil olmaktan duyulan zevk aslında. Olanın tamamının, aslında mümkün olma zorunluluğu olmamasına rağmen yine de (görkemle, harikulade bir biçimde var olarak) mümkün oluyor olmasının engin farkındalığı.