Sonunda bitirebildim;
Hikayenin paralel yazılmış olması, bir geçmişi bir o anı okumak, yazarın beni yanlarındaymış gibi hissettirmesi; yası da olayları da iliklerime kadar hissetmemi sağladı. Sürekli önyargılarımla Agnes’e hak vererek Will’e ara ara kızarak, sitem ederek okurken buldum kendimi. Sonlara doğru ise bir anda her insanın yasını farklı yaşadığını kabullendiğimi fark edip empati duygumun beni ele geçirdiğini, Agnes ve Will’e sımsıkı sarılmak istediğimi gözlerim dolarak farkettim. Filmini de izlemek için sabırsızlanıyorum.