Tarkovski bakın der; güçlü sert şeylere bakın, güçlü şeylerin hepsi çok serttir, büyüktür, tıpkı kütükler gibi. Oysa cılız şeylere bakın fidanlar gibi. Cılızdır, kırılmaya hazırdır ama canlıdır. Canlı olmanın bedeli odur, her an kırılmaya hazır olmak icab eder. Çok büyük bir güçsüzlük gibi görünür fakat bu acziyet bu güçsüzlük insanın insan olmak bakımından en büyük gücüdür.