Bir ruhun intiharının son mektubunda yer alan son iki satır gibiydik.
Birimiz olmadığında, diğerimizin yarım olacağı, anlaşılmayacağı kesindi ve
yine birimiz olmadan, diğerimiz sadece ölümdü; birlikteyken intihardık.
"Karanlığın seni kollarına almasına
izin ver. Bırak da aydınlığına karanlık düşsün. Belki bu senin asıl istediğindir. Belki de senin tek istediğin karanlığın ta kendisidir. Kendini karanlığa
teslim etmeden bunun cevabını öğrenemezsin Medusa.