Efendimiz (s.a.v.) İslamın mahkum olduğu bir yerde 13 yıl yaşadı. 13 yıl boyunca da Mekkenin o halinde bile müslümanca yaşamanın yolunu ve yöntemini gösterdi.
Adamın bir kusurunun ortaya çıkması için pusuda bekliyor gibiyiz. Adamın yaptığı on tane iyiliği takdir edip yaptığı bir hatayı eleştirmiş olsaydık, eleştirimiz yanlış anlaşılmaz ve karşılık bulabilirdi.
Yanlış yapan kardeşimize tekme atma hakkına sahip değiliz. Tam tersi, bu kardeşimize el uzatmak zorundayız. Yanlışı hepimiz yapıyoruz. Yanlış yaptığımızda bize de tekme atsalardı şimdiye kadar kaç tekme yerdik?
Her şeyi konuşmak zorunda değiliz, ümmetin selameti için bazen dişimizi sıkmayı da bilmeliyiz. Söylenmesi ve üzerinde konuşulması gereken bir mesele varsa ve zemin hazır değilse, yani o doğruyu söylemeye şartlar müsait değilse, o doğru söylendiği zaman başka arızalara sebebiyet verecekse susmak, konuşmaktan daha hayırlı olacaktır.