İnsanlar büyük bir anlam bunalımına, ruh sıtmasına tutulmuşlardı. Herkes tanımlanmış yaşamlarında belirlenmiş rolleri oynuyordu. İşte kapitalizmin oluşturduğu dünya ve insan tipi tam olarak böyle bir şeydi...
Ölüm üzerine düşüncelere dalıp derin kuyular içinde dolaşmaya başladığım andan itibaren insanın asıl gayelerinden birinin de ölümü güzelleştirmek olduğu fikri kurtarıcı gibi yardımıma koşuyordu.