Mahalle aileydi, yani bir zamanlar öyleydi ya da eski zamanlardan kalanlar için hâlâ öyle. Hele ki mahallesinden bas-ka ailesi kalmayanlar için. Benim için yani.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Shura yine midesinde kramplar ile hazirlandi. Krem rengi dantelle süslenmis lacivert elbisesini giydi.
Saçlarını da ayni renk kurdela ile sarip ensesinde topladi. Tam hazirdi ki, kapisi vuruldu. evin hizmetkârlarindan bir kapidaydi.
"Matmazel Alexandra Julianovna, Üstegmen Eminof geldi efendim"
"Seyt Eminof, senin hig ayni gecede bir hanimla bu kadar uzun zaman bir arada olduguna şahit olmamigtim. Bu kügük kizdaseni geken bir seyler oldugu muhakkak. Ama seni uyarayim. Daha çok küçük. Şimdiye kadar beraber oldugun kimseye benzemiyor. Onu üzme."
"Shuruçka, ne kadar güzel olmussun, bir masal prensesi gibisin." Shura, pembe ipek seritlerle süslenmis beyaz elbisesi içindeki ablasina hayranlikla bakarken ayni geyleri onun için düsünüyordu.
"Yasen Tinuçka, sen kendine baksana. Tanrim! Harika olmugsun."
Seyit bugüne kadar yagadigi bunca macera, beraber oldugu bunca kadindan sonra kendisinden yagça oldukça küçük kendi halinde bir kizdan böylesine etkilenmeyi beklemiyordu. Gecenin bagindan beri ilk kez yakindan birbirlerine bakiyorlardi.