İnsan ya kendi mutluluğu oluyor ya da kendi celladı. Eşimize olan beklentilerimiz, zanlarımız, yargılamalarımızla hayatı evvela kendimize yaşanmaz hale getiriyoruz sonra da çevremizdekilere. Mutlu olmak, güzel davranmak evvela kendime iyi gelecektir. "Neden ben? Neden ilk adımı o atmıyor? Yine mi ben uğraşacağım?" sorularından arınıp insanlığımın, kulluğumun gerekliliğini yerine getirmek ve mutlu olmak isteyen benim. Bunu bana nasip eden Allah'a hamd olsun deyip çabalamak gerekli. Bu eser bu minvalde bir sürü hissiyat oluşturdu içimde. Bekarken okumak ayrı bir nimet ama evlilerin kesinlikle ama kesinlikle okumaları gerektiğine inandığım bir eser. Rabbim müellifinden razı olsun.